• 
  foto: Henryk Maćkowiak

(ur. w 1938 r. w Lublinie) – poeta, prozaik, eseista, dramaturg i tłumacz. Jako tłumacz i autor komentarzy do pism teologicznych i filozoficznych myślicieli rosyjskich XIX i XX wieku, współpracował z Interdyscyplinarnym Zespołem Badań Sowietologicznych Uniwersytetu Łódzkiego. Mieszka w Koszalinie. Laureat licznych nagród m.in. Nagrody im. Jana Śpiewaka (1970), Nagrody Fundacji Kultury (1994), Nagrody im. Księcia Konstantego Ostrogskiego (1997), Nagrody im. Świętego Brata Alberta (1999), Nagrody Specjalnej Ministra Kultury (2005, 2010). Nominowany do Nagrody Nike (2001) oraz do Paszportu Polityki (2001). Wydał ponad czterdzieści książek (w tym siedem tomów poezji) m.in.: Wypłuczysko (1977), Krew z krwi (1981), Puste katedry (1982), Ślepy ptak ruin (1985), Fiasko (1986), Hieronim von Himmelstrand (1986/88), Chłopiec na czerwonym koniu (1991), Mistrz Niewidzialnej Strony (1996), Spalone ogrody rozkoszy (1998), Tryptyk ruski (1998), Znużenie (2000), Mgnienia (2000), Lustro weneckie (2000), Ząb mądrości (2001), Święto ikony (2002), Dietdomszczyzna (2005), Pan Bóg, pisarz i diabeł (2005), Znaki napowietrzne (2005), Latopis. Powieść doroczna (2007), Bezmiar. Eseje paradoksalne (2007), Ten szalony pan Puszkin (2008), Uzurpacje. Eseje Paraboliczne (2009), Codex argenteus (2010), Koncert muzyki dawnej (FORMA 2011), Zgorszenie (FORMA 2011). Jest też autorem tłumaczenia baśni pendżabskich Har Dev Singha Ahalja i księżyc (1989), książki Aleksandra Schmemanna Eucharystia. Misterium Królestw (1997) oraz Antologii poezji wietnamskiej X-XV w. Zwój rzeki perfumowanej (2008). Jego sztuki teatralne były adaptowane na słuchowiska radiowe (1971, 1974, 1982, 2001) i wystawiane przez Teatr Ateneum w Warszawie (1970), Teatr 13 Muz w Szczecinie (1972), Teatr Nowy w Zabrzu (1974), Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie (1975), Teatr im. S. Jaracza w Olsztynie (1977/78) oraz Teatr Dramatyczny w Słupsku (1986). Wkrótce Wydawnictwo FORMA wyda tomy opowiadań Bruliony Starej Ziemi i Żywioły.