Kronika powrotu

Zapowiedzi|seria PIĘTNASTKA|książki szczecińskie|eseje|Liskowacki Artur Daniel

zapowiedź
masz pytania?
Cechy
format 15,0 x 15,0 cm
rok 2012
oprawa broszurowa ze skrzydełkami
ISBN 978-83-60881-90-3
wydanie 1
obrazy Jarosław Eysymont
redakcja Paweł Nowakowski, Adrian Sroka
korekta Agata Borowocka, Anna Nowakowska
Artur Daniel Liskowacki

Kronika powrotu to wybór szkiców z ostatnich dziesięciu lat, publikowanych głównie na łamach „Twórczości", oraz innych czasopism literackich: „Czasu Kultury", „Odry", „Toposu", „Pograniczy". Są w nim także teksty, które nie były jeszcze drukowane.
To szkice o współczesnej kulturze – również w jej codziennym wymiarze – o twórcy i jego dziele, o pisarzu i książce. Gorzkie, ciemne, przesycone sarkazmem i ironią (z dużą dawką autoironii), ale wyzbyte tonu jeremiady i naznaczone pełnym refleksji dystansem.
Liskowacki pisze o Miłoszu i Przybosiu, o wileńskich powieściach Tadeusza Konwickiego, rzeźbach Ernsta Barlacha, zapomnianym malarstwie Andrzeja Żywickiego, o tym, co stało się z tzw. literaturą młodzieżową, o miejscu historii w naszym życiu, i naszego życia w historii, o świecie reklam, i rozpaczy, wyzierającej z kultury masowej.
Podejmuje różne wątki i tematy, ale w istocie mówi o tym samym: o odchodzeniu i wracaniu, pamięci i niepamięci, nadziei i utracie. Co sprawia, że ów wybór esejów staje się rodzajem credo, intelektualną autobiografią. Bardzo osobistą, cierpką opowieścią o powrocie – próbie powrotu – do siebie. Z towarzyszącą jej myślą, że taki powrót – żaden powrót – nie jest możliwy, ale i z przekonaniem o jego konieczności.
Szkice z Kroniki – niekiedy bliskie stylowi felietonu, czasami mające charakter autobiograficznej prozy – pisane są giętkim, żywym językiem. Łączą klimat intymnego wyznania z urodą i bogactwem literackiej frazy.

Komentarze: